Հուշում օրվա ավարտի մասին․ (անգիտակից գիտակցություն)

Վերադարձա, որ նորից հանդիպենք։ Ճարահատ իմ աչքերը թոռշնած ուսումնասիրեցին պատուհանը չքավոր ու աստղերը լուսնային բարևեցին իմ հայացքին ու անցան։ Արև բացվեց ու նորից ժպտացինք մենք իրար։ Աչքերս կկոցեցի ու պտտվեցի։ Անորոշ ժպիտ։ Продолжить чтение «Հուշում օրվա ավարտի մասին․ (անգիտակից գիտակցություն)»

Create a website or blog at WordPress.com Тема: Baskerville 2, автор: Anders Noren.

Вверх ↑