Հուշում օրվա ավարտի մասին․ (անգիտակից գիտակցություն)

Վերադարձա, որ նորից հանդիպենք։ Ճարահատ իմ աչքերը թոռշնած ուսումնասիրեցին պատուհանը չքավոր ու աստղերը լուսնային բարևեցին իմ հայացքին ու անցան։ Արև բացվեց ու նորից ժպտացինք մենք իրար։ Աչքերս կկոցեցի ու պտտվեցի։ Անորոշ ժպիտ։ Продолжить чтение «Հուշում օրվա ավարտի մասին․ (անգիտակից գիտակցություն)»

Ազատության մեջ ճանփորդել և ունենալ ազատ ընտրության հնարավորություն

Իմ կրթահամալիրը, որպես այդպիսին մեծ  սիմվոլ է ինձ համար։ Այստեղ եղ 12 տարի սովորելու ընթացքում հասցրել եմ շատ բան տեսնել ու սովորել ։ Գիտե՞ք կա մի ասացվածք, որ դպրոցը մեզ չի սովորեցնում իրական կյանքին, ապրելուն։ Այստեղ ես հենց ապրել սովորեցի։ Продолжить чтение «Ազատության մեջ ճանփորդել և ունենալ ազատ ընտրության հնարավորություն»

Create a website or blog at WordPress.com Тема: Baskerville 2, автор: Anders Noren.

Вверх ↑